Webdesign: pixelrock | foto Bart Moeyaert: © Diego Franssen

Klein

Een stoel heet stoel,
een deur heet deur.
Dat is voor het gemak.
Maar wat een blad is
voor een vrouw
is voor een mus een dak.
Een raam heet raam.
Een huis een huis.
Maar wat een spel is
voor een man
is voor een kat een muis.
Wat van zichzelf
het meeste zwijgt, is klein.
Een kind heet zo,
maar dat zegt niets.
Een woord is maar een woord.
Daar ding ik niet op af.
Wat een kuil is
voor een mens
is voor de dood een graf.
Tijd is zoiets als lucht,
en mensen zijn geen wijn.
Niemand wordt beter
met de jaren,
dus klein verklaren
heeft geen zin.
Begin bij het begin
en leef dan
net als iedereen
eenvoudig
been voor been.

© Bart Moeyaert

Uit: Verzamel de liefde (7e druk), uitg. Querido, Amsterdam 2007
Het gedicht is geplaatst met uitdrukkelijke toestemming van de uitgever en de auteur.

Vluchten

Met dertien vloog ik om te schuiledromen
Behoedzaam als een vogel uit de klas
Om aan een weeë groeipijn te ontkomen

Ik landde bij een eenzaam strandterras
En zag de jongen in de branding spelen
Die ik nog niet zo lang geleden was

Ik bouwde in het rulle zand kastelen
Van lucht, maar erg lang kon het wassend tij
Mijn vluchten in voorbij geluk niet velen

Het kind vervloeide tot ongrijpbaar water,
Verbond en scheiding tussen hem en mij
Ik sloeg mijn vleugels uit, bedroefd en blij
Onwetend van de aankomst even later

Uit: Verloren kost, uitg. Holland, Haarlem 2007
Het gedicht is geplaatst met uitdrukkelijke toestemming van de auteur

Wederzijdse afschrikking

Ik ben gewaarschuwd. Je zit daar recht in je stoel
de handen genageld aan de leuning, je bouwt
met je blik aan een muur

Ik kijk naar je. Onophoudelijk kijk ik naar je, ik sla
munitie op in mijn hoofd, ik loop wacht. De stilte
is een muur in Berlijn

Je zit daar, je zuigt je wangen naar binnen en ik
weet napalm aanwezig, ik weet hoe het kleeft
aan je tong

Je wilt exploderen
Je wilt ausradieren

Zolang ik waak, zwijg je
Zolang mijn strottenhoofd dreigt, zwijg je

Uit: De slang van Pavlov, uitg. Schakel, Utrecht 2007
Het gedicht is geplaatst met uitdrukkelijke toestemming van de auteur